قطعنامۀ هم یاران                                                            مهدی شهرتی
                                                                                                    
                                                                                                                                                                    

 فلسفۀ علمی یا ماتریالیسم                                                                  وقتی که علم موضع می گیرد !                                                                       دهریون 
             عشق صفحۀ اول بدون ترجمه اعلامیه حزب توده ایران اخبار روز : صدای مردم مانیفست کمونیسم سایت فارسی و خارجی فیسبوک

mehdi.shohrati@asrehamyaran.com

نوشته ها :
  درمورد این سایت 

هدف چیست؟ 

مسئله چیست ؟ 

چه باید کرد ؟

تفکر علمی یا تفکر منطقی

 فلسفه

علم 

 دیالکتیک

 متافیزیک

استثمار

تاریخ استثمار

  پول، مالکیت و مبادله

  بدون پول!؟ چطور؟

دمکراسی

 حکومت، دولت

  همبستگی، هم یاری،
همکاری،اتحاد


حکومت مدنی یا قانونی، یا عدالت اجتماعی

  طبقه بندی علمی جامعه  

شناخت و آگاهی

جامعۀ هم یاران
      یا          
کمونیسم


  بحران و رونق
 
 فتشیسم کالا

سازمان
 
 دزد  

حقوق طبیعی

  مرغ  یا  تخم مرغ

   چه حکومتی در ایران

   نبرد کیهانی اهریمن
و
اهورامزدا


 "یار دبستانی من"

 جنگ  و  صلح

  زمین و زمان از آن شما
نیست


زمان
  
پیش بسوی برابری

 همۀ ما محکوم شدگان همین زمینیم

       آزادی       

در هر آفریده ای- آفریننده ای نهفته است

     بیداد

    رفقای حزب توده ایران   

  پرویز شهریاری

     خانواده  

   ادب و بی ادب 

     نبرد با استثمار    

نامه های ارسال شده

نامه های دریافت شده

مقاله های ترجمه شده :

یهودیان

تبلیغات ضد اکراین و تک تیراندازها

سرزمین موش ها

    توتال، برندۀ بزرگ در جنگ با لیبی.
    فرانسه چک بانکهای سویس را رد کرد.
آژانسهای تنبیه کننده.

     اژدهای جدید بازاریان در بانک    مرکزی اروپا مستقر می شوند.  
    گولدمن ساکسGoldman Sachs و یونان : بحثی خون آشام

 
  با ضرب و دستک و دنبک  بر علیه ایران در حرکتند.

     ساخت آمریکا

تولید کردن "حکومت های ناتوان"

مقاله های مهم دیگران :

  آش تازۀ غرب و آمریکا 

 بزرگداشت استالین 2014

خواب شوم آمریکا برای آیندۀ ایران

تقسیم ایران

    کودتای نظامی در آمریکا

   حرامزادگان جهانی 

 


 

                 توتال، برندۀ بزرگ در جنگ با لیبی

 

                    روزنامۀ اومانیته24 اگوست 2011

                    ترجمه از مهدی شهرتی

               اگر کسی باشد که از جنگ لیبی لذت برده باشد همین انحصار بزرگ نفت فرانسه است که شرایط بسیار مناسب برای دست برد روی طلای سیاه لیبی دارد.

               چه کسی از بین اولین فرانسوی هایی که اول مارچ آمدند بنقازی تا شورشیان لیبیایی را تشویق کنند؟ یک نمایندۀ توتال. این شرکت حالا می تواند دستهایش را به هم بمالد، تمایل و عجلۀ  الیزه برای قبوله CNT (شورشیان)، همین دفاع از دخالت نظامی باعث شد تا این گروه با افتخار به رژیم آینده وارد شود.

               چونکه اگر شورشیان لیبی روی یک محیط خراب شدۀ جنگی سیاسی هستند، آنها جلوتر یک گروه صنعتی نفت با شرکت AGOCO را دوباره سازمان داده اند. همین سازمان هم علناً مطرح کرد، کشورهایی که فعالانه به شورشیان کمک نکردند بدون شک از بازار نفت لیبی محروم خواهند شد. باید دانست که روسیه، بخاطر از دست دادن منافعش دلخور شد و چین برای حفظ 50 پروژه و 36000 کارگر شدیداً مخالفت خود را نشان داده است و همچنین برزیل دلخور شده است. در مقابل، AGOCO یک سهم بزرگتری از شیرینی را به توتال قول داده است.

                قبل از جنگ، انحصار نفتی فرانسه فقط یک سهم حاشیه ای را بهره برداری می کرده است:  فقط 3درصد از 1،6میلیون بشکه در روز که لیبی بیرون می کشیده است. یک پیروزی بسیار مهمی است برای توتال، و تازه چه بهتر که لیبی منابع عمده تری از نفت دارد. بازارهای مالی خوب فهمیدند چونکه با ورود شورشیان به لیبی، سهام گروه توتال از دوشنبه 4 درصد بالا رفت. نشان دیگر از جریان گفتگوها،  Eni (انحصار بزرگ نفت و گاز ایتالیایی) با نگرانی ترجیح داد که برای آمدن به لیبی به انتظار آخر جنگ نیایستد و منافعش که بسیار مهم است را حفظ کند.

                گروه دیگری که می توانسته از اقدام نظامی فرانسه در لیبی سود خوبی بدست آورد: GDF-Suez است. لیبی منابع بزرگ و مهمی هم از گاز دارد و گروه فرانسه فعلاً اصلاً در آن نیست، و مذاکراتی در رابطه با آنها در جریان است. ولی چونکه GDF (شرکت گاز فرانسوی) حاضر نمی شود توضیح دهد، نشان آن است که واقعیت دارد، سهام این گروه که از پیروزی در لیبی استفاده می کند بیشتر از 5 درصد شده است.

                این جنگ نفت ریسک زیادی دارد. CNT کاملا چند قسمت شده است و موقعی که جنگ تمام شود این امکان وجود دارد، که هنوز نشده است، نتواند صلح را بر قرار کند. با ید مطمئن بود که فرانسه بهانه ای برای نگهداشتن نظامیان در منطقه پیدا کند، حتی اگر مخالف قرارداد های سازمان ملل باشد.

     

              http://www.humanite.fr/monde/total-le-grand-gagnant-de-la-guerre-en-libye-478162          


 

            فرانسه چک بانک های سویس را رد کرد.

          

                              از ژان برنارد گیلزJean-Bernard Gilles

                              روزنامۀ فرانسوی سودوست Sud Ouest  شنبه 27 اوگوست 2011

                              ترجمه از مهدی شهرتی

  

 

                    آلمان موافقت مالی  با سویس را امضاء کرد که چندین میلیارد یورو در سال گیرش خواهد آمد. پاریس ترجیح داد که بجای آن فشار را به آنها بیشتر کند.

                    سویس امیدوار است که امضاء با آلمان کشورهای دیگر اروپایی را به این راه بکشد تا بتواند به هر شکلی که شده رازهای بانکی را حفظ کند.

                    سویسیها واقع بین هستند. آنها فهمیده اند که در نگهداری رازهای بانکی بهترین دفاع، حمله است. سویس در سال 2009 در لیست سیاه پناهگاه های مالیاتی ثبت شده است. کنفدراسیون می بایستی سریع برای شفافیت بانکی اش تکان می خورد. با وجود این اتحادیۀ اروپا یک سیستم خودکارانۀ بانکی برای جلو گیری از فرار مالیات را توصه می کند که در آخر می تواند به او(سویس) تحمیل کند ولی سویس به هیچ عنوان راضی نیست.

                    تابستان 2009، مجمع بانکهای خارجی در سویس که بانکها ی سویس هم موافقت کرده بودند، پیشنهاد کردند تا بانکداران را به دریافت  کننده برای ادارۀ مالیات خارجی ها، با مالیات گذاشتن در همان ورود حساب بانکی که خارجی ها در صندوقها دارند عوض کنند. همۀ اینها باید با نگه داشتن  رازهای بانکی و هویت دارندۀ باشد.

                    دارایی مشتریان اروپایی در بانک هایشان را 700 میلیارد یورو تخمین می زنند. اتحاد اروپا در وحلۀ اول پیشنهاد سویس را رد کرد. سویسی ها با امضای یک توافق بین کشوری با آلمان امیدوارند تا کشورهای دیگر اتحادیه را جلب کنند و همچنین شرایط هایی به بروکسل تحمیل کنند.

 

                    هویت حفظ شده

                    موافقت مالیاتی امضاء شده 10 اوگوست(2011)، 2013 به اجرا در خواهد آمد. یک مالیات روی دارایی های قرارداده شده در گذشته در سویس بوسیلۀ شهروندان آلمانی و همچنین پرداخت سهمی، مستقیماً بوسیلۀ بانک داران سویس پیش بینی شده است. در مجموع سازمان مالیاتی برلن باید تقریباً 10 میلیارد یورو برای تنظیم کردن حسابهایی که تا حالا اعلام نشده اند دریافت کند.

                    از 2013 میلادی، برداشت روی پرداخت سرمایه ها به 26,37 % مشخص شده است که معادل درصدی آن در آلمان است. در صورت مخالفت دارندۀ حساب، آنرا بسته شده در نظر خواهند گرفت. در طول سال برن(در سویس)، به مرکز مالیاتی آلمان تقریباً 1 میلیارد یورو خواهد ریخت. دارایی های آلمانیانی که به ادارۀ مالیات اعلام نکرده اند در سویس را تقریباً 170 میلیارد یورو تخمین می زنند.

                     در این مقطع بحرانی بودجۀ دولتها، آلمانی ها هم خود را واقع بین نشان می دهند. سویس، به عبارت دیگری همین روزها موافقت نامه ای مثل همانی که با انگلیسی ها و ایتالیایی ها امضاء کرده اند که دارایهایشان در زوریخ و ژنو هم وزن با آلمانیان است درحال امضاء کردن با مسئولان هلوتیک (سویس) هستند. سخنگوی سکرتر دولت در مسائل  مالی بین المللی می گوید: « روی یک سوژۀ پیچیده، نمی خواستیم همزمان با خیلی از کشورها مذاکره کنیم ».

                   

                    تردید برسیBercy  (فرانسه)

                    سویس هم همان نوع مذاکرات و تردید برسی  Bercyبرای امضاء درمورد موافقت نامۀ مالیاتی را تعیید کرد. چندین ماه است که بین پاریس و برن رابطه ای در آن مورد وجود ندارد. بگفتۀ لوموند دیروز، معتقدند که از نظر اصولی اشکال دارد، « به آن معنا است که در مقابل پرداخت مالی، جلوی هرگونه مبارزه علیه تقلب و  تعقیب گرفته شود». (منظور باج از طرف سویس در مقابل سکوت و ندید دولتها است، مترجم)  

                    از سال 2009 برسی اعلام کرده است که لیست فراریان از مالیات را دارد و تحدید به تعقیب بزرک کرده است. تقریباً 4275 مالیات دهندۀ فرانسوی برای صاف کردن مالیاتشان در ادارۀ مالیات پرونده گذاشته اند. یک کمی بیشتر از 7 میلیارد یورو صاف شده اند که 1،2 میلیارد بدست آمده است. شرکت تحلیل مالی سویس، هلوا Helvea معتقد است که داراییهای فرانسویان که مالیات اعلام نکرده اند 80 میلیارد یورو هستند که باز هم در صندو قهای ایمنی بانکهای  سویس حال میکنند. در صورتیکه حکومت فرانسه بایستی  تقریباً 10 میلیارد یورو برای بودجۀ عمومی  2012 خود پیدا کند، بطور مشخص این همان پولی است  که برلن از امضای موافقت نامه با سویس در برن بدست آورده است.

           http://www.sudouest.fr/2011/08/20/la-france-refuse-le-cheque-des-banques-suisses-478614-7.php

          و یا در اروپ1 Europ1           

http://www.europe1.fr/Economie/La-France-rejette-la-proposition-juteuse-de-la-Suisse-674349        /


 

                           آژانس های تنبیح کننده

             

                بوسیلۀ پاتریک لویاریک، مدیر روزنامۀ اومانیته

               سرمقاله روزنامۀ اومانیته دیمانش ژولای 2011

              ترجمه از مهدی شهرتی

 

          آنها فقط سه تا هستند. درخاموشی عمل می کنند. آنها قدرتی همانند هشت پایان دارند. به اسامی Moody’ s و Standard & Poor’s  و  Fitch Ratingsجواب می دهند.نامشان آژانس های رتبه ای است. اما بر عکس استاد تورنوسل (نقاشی متحرک و تصوری است ازیک دانشمند و کشف کننده)، با علاقه پاداشی را پخش نمی کنند، فقط تنبیه می کنند. هفتۀ  گذشته، روئسای اروپا و چند صدر اعظم نگرانی خود را با صدای بلند از تحرکات این مارهای سمی نشان دادند. بهتراست هرچه دیرتر باشد که اصلا نباشد. این آژانس ها ساختار خصوصی نا مفهوم و ناروشنی هستند، بوسیلۀ سیستم بانکی و وجوه مالی برای دادن رتبه به بودجۀ دولتها و وضعیت بانک ...ها ایجاد شده اند، همانها هم هستند که به دولت ها پول غرض می دهند. چه خوب درگیری های رقابتی بوجود آمده.

        این ساختارها که هرگز کسی با آنها برخورد نمی کند، برای منافع عالی تنها بازارهای مالی، تولید باران و آسمان صاف می کنند که پاداش بهشان می دهند. هنگامی که آنها همانطور که می گویند، رتبۀ یک دولتی را پایین می آورند، این یکی باید پولی را که از همان بازارهای مالی قرض گرفته اند را گرانتر بپردازند. درواقع برای اینکه آقای سارکوزی بتواند رتبۀ خوبی داشته باشد است که بر علیه رفرم بازنشستگی بپا خواسته و هم باعث رأی بر ضد آن شده است، که وضع را با بالابردن، باز هم وخیم تر می کند، همانطور که هفتۀ قبل هم به مقدار ربع سهم، سهم بیمۀ بازنشستگی را بالا برد. و تازه تمام نشده چونکه 10 جون میلادی همین سال یکی از همین ساحره ها، Standard & Poor’s یک رتبه ای را اعلام کرد که در آن می توان خواند: « اگر دولتمردان فرانسه رفرم باز نشستگی را ادامه ندهند و بیمه های درمانی را تغییر ندهند.... این احتمال وجود نخواهد داشت  که (ما) رتبۀ AAA فرانسه را نگه بداریم.

         به عبارت دیگر، بعد از بیمۀ باز نشستگی، به سراغ بیمه های اجتماعی خواهند رفت. همین پایین آوردن شدید رتبۀ پرتقال، باعث آتش زدن پودر شده است. این هم کشوری که حزب آقای بارزو، رئیس کمیسیون اروپا، که هم اکنون انتخابات اخیر را برد، مثل یونان و ایرلند، تریوویرات دیکتاتور(یکی از سه زمامدار روم قدیم، گروه سه نفره که اعمال قدرت می کنند)،- که، ترکیب شده از همان کمیسیون بروکسل؛ بانک بین و مللیFMI، بانک مرکزی اروپا- درحال تحمیل کردن یک ریاضت غیر قابل تحمل اند و اینکه باید از بانک های خصوصی 12% پول غرض کند چونکه رتبه اش تنزل پیدا کرده است. همان پولی هم که همان بانکها با 1% از بانک مرکزی اروپا BCE غرض کرده بودند.

         این چنین حیوانات درنده خوی موسسه های مالی از وجود و حاد شدن بدهی، به افتخار هزینه های مالی، که حسابی می خورند، برایشان مزایای ساده که زحمتکشان، باز نشستگان، جوانان، با کم کردن دست مزد، میزان بازنشستگی، تخریب خدمات عمومی و کار می پردازند را تشکیل می دهد. رهبران اروپا خوب می توانند اعتراض کنند. همانها هم هستند که خاصیت نفوذ و حلول کامل با سرمایه های بزرگ جهانی را دارند، که به بازار مالی و آژانس های معروف شان کارت سفید داده اند. در یک منطقی عجیب، اینها دقیقاً نکتۀ مقابل تبلیغات برای تومبلا(یک نوع بازی پولی)هستند. از همه طرف بازنده ایم. یک دولتی که ریاضت را عملی نکند و تخریب سیستم اجتماعی اش مشکوک، رتبه اش تنزل پیدا می کند.(بیخود نبود که بانک جهانی به حکومت جمهوری اسلام رتبۀ خوبی دادند، مترجم). چند ماه بعد، همان حکومت، که پاکسازی اجتماعی بدون اسم را عملی می کند، خودش را همچنان در رتبه تزلزل یافته می بیند چونکه آژانس معتقد است، بحران اقتصادی که در آن وارد شده اند جلوی هر رونقی همچنین هر بهبودی را می گیرد. به این هم باید مالیاتی که بخش مالی از دولتها از طریق نرخ بهره بر می دارند اضافه کرد. این چنین کجا می رویم؟ بطرف یک فاجعۀ اجتماعی و اقتصادی ناشناخته تا کنون.

         به همین علت با چنین سیستمی باید قطع رابطه کرد. جلوی این آژنسهای رتبه دهندۀ خصوص را با ید گرفت و ابزار اندازه گیری عمومی از طریق معیارهای دیگری بوجود آورد، بویژه از طریق رشد انسانی؛ کار و کیفیت آن؛ سرمایه گذاری های اجتماعی و عمومی آینده؛ انتقال طبیعی و اقتصادی سیستم تولیدی و مصرفی؛ ترقیات آموزشی، بهداشتی، امنیت اجتماعی، باز نشستگی. باید نیاز کنترل عمومی روی بدهی ها با شرکت سندیکاها، منتخبین، شهروندان گسترش یابد، و اینکه تصمیم گرفته شود هرچه سریعتر آن قسمت غیر مشروع را لغو کنند چونکه باعث تولید نرخ بهرۀ گزاف می شود. تجربه به خوبی نشان می دهد درمان با ریاضت تحمیل شده بویژه به یونان، ایرلند، پرتقال و در تمام اروپا، بیشتر باعث حادتر شدن وضع خواهد شد. یک سوأل اصلی از این به بعد باید مطرح شود، آنهایی که حکومت خواهند کرد به هر وابستگی سیاسی که می خواهند باشند: عمل عمومی باید به انحصارات مالی کمک کند یا منافع عموم؟  امروزه آنهایی که در  تما کشورهای اروپایی در قدرتند بدنبال انتخاب اولند و آنهم مستقل از وابستگی های سیاسی  که دارند. پس هیچ رابطه ای با یک ادارۀ دمکراتیک جامعه نیست. هیچ رابطه ای با منافع خلقی ندارد. در چنین شرایطی، دولت عوض کردن به چه دردی می خورد اگر می خواهد زیر تسلط دیکتاتور مالی قرارگیرد؟ این یک هدف اصلی برای انتخابات رئیس جمهوری و مقننۀ آینده نمی تواند باشد؟ همۀ سئوال این است که آیا شهروندان ما موفق خواهند شد آنرا به جای سریال نیویورکی گوش کر کنی که مدتی است در مراکز خبری و مطبوعاتی نشان می دهند تحمیل کنند.

         نیروهای چپ خود را برای شرکت در یک عمل باز  و متحد سازمان خواهند داد. آنها در فرانسه و اروپا وقتی که با شجاعت برعلیه پیمان اروپا اقدام کرده اند تنها نبودند؛ تغییر دادن وضعیت و نقش بانک مرکزی اروپا برای باز سازی قرض؛ رد کردن تمام  یا یک بخش از آن؛ خارج کردن اقتصاد از چنگهای حریص قدرتهای مالی با بوجودآوردن یک اعتبار عمومی دیگر، ترکیب ایجاد پولی بوسیلۀ بانک مرکزی اروپا برای نو آوری در اروپا، ایجاد و بر قراری یک صندوق اروپایی برای رشد اجتماعی انسان و بومی شناسی. خلاصه حقشه که به دگم رقابت و رقابت کامل آزاد در سیر آن حمله کرد که ارزشهای هم یاری بین انسانها و همکاری بین همۀ خلقها جایگزین شوند. چنین است امروز میزان درگیری لازم برای تغییر دادن. لاشخورهای مالی، مسلط به این سه آژانسهای تنبیه کننده که از دولتهای به ظاهر دمکراتیک همایت می شوند، را باید به عقب برگرداند و از دسترس خرابی دورکرد. اشتباه نکنیم. این که مسئولان حکومت و اروپاییان بطور محدود عکس العمل نشان داده اند نشان دهندۀ قدرتشان نیست. نشان دهندۀ میزان نگرانی و شاید هم نشان دهندۀ ترسی است از اینکه نتوانند شرایط را کنترل کنند. یک امکان برای خلقها برای متحد شدن و تجمع باز می شود، تا تعادل قدرت را به نفع پیشرفت انسانی و بومی بتوانند تغییر دهند. چند هفتۀ دیگر چندین تظاهرات سندیکایی اروپایی رودررویی واجب ایده ها را ترویج خواهند داد تا بطور کلی چپ  به چپ لنگر بیاندازد.

         در هر صورت، این سوژه ها در رأس مسائل در جشن اومانیته خواهد بود. یک جشن ضد بحران، ضد لاشخورهای مالی و روشن کردن راه به یک چشم انداز سیاسی کاملاً جدید. به همراهی تونس، مصر، یونان، اسپانیا؛ میدان بزرگ لاکورنوو( La Courneuve) به هزاران خشمگین اجازه می دهد تا خشمشان را نشان بدهند.             

            http://www.humanite.fr/16_07_2011-les-agences-de-punitions-476418

 

 

 

 

 زنده باد آزادی    زنده باد برابری    زنده باد همبستگی و هم یاری

  برای باز کردن قطعنامۀ هم یاران بصورت پ. د. ف. اینجا کلیک کنید.

PDF,1

این کتاب به زبان فراسه با این نام  (Le défi est lancé!Manifeste du Communisme) و به وسیلۀ (Edition Baudelaire) و نوشتۀ (Mehdi Shohrati) چاپ و منتشر شده است. این کتاب را می توان مجانی از آدرس زیر بصورت پ. د. ف. بدست آورد. 

   PDF,2